|
DLACZEGO JANUSZ KORCZAK?
Ten wybitny
pedagog, lekarz i pisarz uczył, jak kochać dziecko miłością
pełną szacunku, rozumiejąc specyficzne problemy psychiki
małego człowieka. Troszczył się
o możliwie szczęśliwe dzieciństwo i harmonijny rozwój
każdego wychowanka, niezależnie
od jego rasy, wyznania i narodowości.
Jego
spuścizna pedagogiczna była i jest źródłem inspiracji dla
wychowawców naszej szkoły.
Tematyka korczakowska włączona została do pracy dydaktyczno
wychowawczej. Domagał się,
aby dziecko traktowano jako pełnowartościowego człowieka na
każdym etapie życia. Uważał, że
dziecko ma prawo być sobą i liczyć na równouprawnienie w
społeczeństwie. Dokładał wszelkich
starań, aby jego wychowankowie nie cierpieli głodu i
niedostatku.
Tragedii, jaką przyniosła hitlerowska okupacja Korczak mógł
przeciwstawić niewiele:
miłość do człowieka, dobroć, godność, uczciwość wobec samego
siebie i wobec bliźnich.
Nie uratowało go to od męczeńskiej śmierci, tworząc
tragiczną legendę. Musimy również
wiedzieć, że Janusz Korczak był po prostu zwyczajnym,
skromnym, szarym człowiekiem –
jednym z nas, że to swoje szare życie uświęcał taką dobrocią
i miłością do dzieci, iż
jego heroiczna decyzja o wspólnej śmierci była dla Niego
czymś oczywistym - naturalną
konsekwencją życia całkowicie oddanego małym przyjaciołom.
Dla nich żył, dla nich
zginął. Patrząc z perspektywy czasu, idee Wielkiego
Przyjaciela Dzieci widoczne są
w naszej szkole. Korczakowska myśl żyje i przenika do treści
pracy wychowawczej naszej szkoły.
Janusz
Korczak, właściwie Henryk Goldszmit,
ur. 22.VII 1878
lub 1879 w Warszawie, zginął w sierpniu 1942, zamordowany w
obozie koncentracyjnym w Treblince. Nowelista,
powieściopisarz, publicysta, pedagog. Ukończył medycynę na
Uniwersytecie Warszawskim. W 1903 r. rozpoczął pracę jako
lekarz w szpitalu dziecięcym w Warszawie. W 1911 r. objął
stanowisko dyrektora Domu Sierot dla dzieci żydowskich, a
później także Naszego Domu – sierocińca dla dzieci polskich.
Założył i redagował „Gazetę Domu Sierot” i „Gazetkę Naszego
Domu”. Pisał w „Kurierze Warszawskim”, „Kolce”.
Utwory Janusza
Korczaka:
„Dzieci ulicy” –1901,
"Dziecko salonu” – 1906,
„Mośki, Jośki i Srule” – 1910,
„Józki, Jaśki i Franki” – 1011,
„Bobo” – 1914,
„Jak kochać dziecko” – 1919,
„Kiedy znów będę mały” – 1925,
„Prawo dziecka do szacunku” – 1029,
„Pedagogika żartobliwa” – 1939,
„Sława” – 1913,
„Król Maciuś Pierwszy” – 1923,
„Bankructwo Małego Dżeka” – 1924,
„Kajtuś Czarodziej” - 1935.
|
